تبليغاتX
مقدمه...
هر که شد محرم دل در حرم یار بماند...
چهار ده سال گذشت . بی آنکه ذرهای تلنگر در وجود خودم احساس کنم.

تلنگری که می توانست زندگی ام را از این رو به آن رو کند.

زندگیی که فقط روزمرگی در آن جریان دارد و ....

گذشته هامان گذشته و آرمانهامان در کنج اتاق خاک می خورد.

آرمان هایی که فقط پرستوهای دیار عشق درک کردند و پر کشیدند.

و ماییم که فقط چشمانمان را به  این  افق گره زده ایم.... 

به یاد سردار شهیدان اهل قلم. آقا سید مرتضی آوینی

+ نوشته شده در  ساعت 20:36  توسط حاجی  |